Succes is niet alleen de prijs.
Hun succes niet (alleen) afhankelijk van een (betere) prijs. Na een gesprek met een van de managers van deze innovatie, Roy Persoon, blijkt al gauw dat de visie niet gaat om alleen centen te verdienen. Een belangrijk deel van het initiatief is ontstaan vanwege het feit dat kwekers de consument graag willen informeren op de duurzame manier waarop (inmiddels) gewerkt wordt. In tegenstelling tot wat veel mensen denken (inclusief ik) wordt er nog maar heel weinig met ‘milieu belastende middelen’ gewerkt. Eigenlijk wordt zo goed als alles met natuurlijke bestrijdingsmiddelen gedaan.

Ook is het aanbieden van andere producten dan doorgaans in de supermarkten te vinden zijn een grote focus. Door de nieuwe vorm van distributie zijn de kwekers niet meer afhankelijk van de vraag van de resellers. Zij kunnen werkelijk producten gaan aanbieden waar de directe consument om vraagt. Er worden op moment van schrijven bijvoorbeeld 7 verschillende soorten aubergines aangeboden (ik wist niet eens dat er zoveel soorten bestonden… dat ligt natuurlijk aan mij ).

Met innovatie sta je niet alleen.
Ook dit initiatief laat dus zien dat je innovatie helemaal niet alleen hoeft te doen. Bij deze onderneming hebben ze niet alleen een nieuw distributiekanaal aangesproken, maar is er ook een groot samenwerkingsverband ontstaan. Nu ben ik nog benieuwd hoe ze uiteindelijk invulling geven aan bijvoorbeeld het werkelijk afleveren van de goederen. Gaan ze dat outsourcen of houden ze dit nu juist in eigen beheer? De toekomst zal het leren.
Ik wens ze in ieder geval veel succes, want willen we nu allemaal niet zo vers en betaalbaar mogelijk?

Voor al die ondernemers (en natuurlijk al die andere), hierbij een hart onder de riem!

Over het algemeen heb ik het dan over powerkiting, maar ook heb ik 2 matrassen van ‘slechts’ 1,60m in mijn auto liggen. Het zijn wel stuntmatrassen, maar er is natuurlijk niet veel kracht voor nodig. Deze vliegers zorgen er wel voor dat ik overal waar een beetje ruimte is (en wind) een vliegertje de lucht in kan laten en het hoofd leeg. Daarnaast kan ik goed met deze grote oefenen, zodat je bij het echte werk zeker bent van je zaak. Oefening baart tenslotte kunst!

Vliegeren lijkt veel op ondernemen. Je hebt de touwtjes in handen en je hoopt de wind in de rug te houden. Met een powerkite moet je je sterk op de vlieger focussen, anders gebeuren er ongelukken… net zoals bij je onderneming dus.

Tijdens het vliegeren zelf hou je de touwtjes in handen, zodat de vlieger (onderneming) die richting uitgaat die jij wilt. Soms trek je de koortjes strakker aan en soms laat je ze vieren. Altijd met gevoel, want met hard rukken en trekken valt je vlieger ongetwijfeld uit de lucht en heb je meestal veel schade aan de vlieger (en omgeving).

Zie je de overeenkomsten al? Waarschijnlijk wel. Nog wat vergelijkingen:

Mijn powerkite heeft 4 lijnen: 2 stuurlijnen en 2 remlijnen. In nood kan je de vlieger dus betrekkelijk snel uit de (te) harde wind halen, zonder schade. Je trekt voorzichtig wat harder aan de remlijnen en de kite komt rustig naar beneden. Je kan dan kiezen om je (business?)model aan te passen aan de dan geldende omstandigheden. Je kan een grotere (minder wind) of kleinere (meer wind) model kiezen.

Hoewel je je focust op de vlieger heb je een constante blik om je heen. Zijn er passanten, kijkers of mensen die het zelf willen proberen. Zie je collega-vliegers in de buurt? Daar wil je niet te dichtbij komen (2 vliegers te dicht en je hebt meteen problemen).

En last but not least… het is natuurlijk ook gewoon leuk spelen. Iets wat in veel ondernemingen te weinig gedaan wordt. We nemen onszelf allemaal zo serieus dat we wel eens vergeten waarom we in de meeste gevallen ondernemer geworden zijn: het moest het leven een stuk leuker maken! Zonder spelen geen nieuwe plannen, zonder spelen geen nieuwe wegen.

Mocht je het een keer leuk vinden om te kijken hoe een vlieger overeenkomt met je onderneming? Neem dan gerust contact met me op!

Natuurlijk is een algemeen geaccepteerd beloningsmodel als uurtarief niet snel wettelijk te verbieden. Het is wel interessant om een businessmodel te onderzoeken waarin je geen uurtarief meer (mag) hanteren.

15 jaar geleden begon ik als financieel adviseur op kantoor bij mijn vader te werken. In die tijd was er maar 1 beloning mogelijk en deze was bij wet (Wet Assurantie Bemiddelings Bedrijf, WABB) voorgeschreven. Bij wet was vastgesteld dat wij voor bemiddeling niets anders mochten ontvangen dan provisie. Zelfs een antwoordnummer van een maatschappij waarmee je zaken deed was verboden. Je mocht ook de provisie niet “teruggeven” aan de klant (bijvoorbeeld in de vorm van korting).

In jaren erop, ik had toen inmiddels het bedrijf van mijn vader overgenomen, besloot diezelfde regering dat andere beloningsmodellen ook mochten en dat provisie mocht worden geretourneerd aan de klant. Dit zou de prijzen drukken door marktwerking.

In de afgelopen jaren is provisie een vies woord geworden. Voor “complexe” producten wordt deze vorm van beloning zelfs volledig verboden (nu is er een transparantieverplichting).

Zo zie je maar wat er in een aantal jaren kan veranderen. In de financiële branche wordt nu iedere ondernemer verplicht voor het blok gezet: hun verdienmodel wordt wettelijk verboden.

Zet jezelf nu eens voor het blok. Doe eens net of je huidig verdienmodel wettelijk verboden wordt. Misschien kom je wel op heel interessante andere mogelijkheden uit!

En zo niet? Baat het niet, dan schaadt het niet! Nog niet in ieder geval !

Petra is een zeer enthousiaste fotograaf die (letterlijk) het beste in je naar boven haalt. Maar nu even genoeg reclame…

Via twitter volg ik Petra ook al een tijdje en vandaag schrijft ze “opeens” een interessant blog over innovatie door een onderneemster. Een grote innovatie? Nou… blijkbaar wel! Ze krijgt namelijk tegengas van diverse “concurrenten” die niet zo creatief zijn geweest om hun business model te innoveren.

Petra rekent in het nieuwe model namelijk niet af over de geleverde foto’s, maar naar de tijd die zij gebruikt om de foto te maken! Door haar vaardigheid steeds te ontwikkelen is ze daarom vaak al heel snel klaar met een foto waar een klant dol enthousiast mee is. Ze blijft dan niet doorschieten, maar rekent een bedrag voor de tijd tot het moment dat de foto klaar is. Dat kan verschillen van € 10 tot € 400,-.

Naast het nieuwe model gebruikt zij ook nog het oude model, dus zelfs daar laat zij zien dat dit gewoon naast elkaar gebruikt kan worden én dat klanten dat heel normaal vinden. Ze heeft een duidelijk verschillend aanbod voor duidelijk verschillende doelgroepen. Ieder mens is tenslotte uniek, dus pakt het aanbod dat bij hem/haar past.

Nu kan ik natuurlijk haar hele stuk kopieren en hier neerzetten (waar zij geen probleem mee heeft), maar je kan natuurlijk gewoon beter haar eigen artikel lezen!

Een prachtig voorbeeld hoe creatief denken kan leiden tot een gezond nieuw, ander en werkend business model! En daar hoef je geen corporate voor te zijn.

Deze presentatie kan gewoonweg niet achterblijven op mijn site.

Zoals iedereen starten we dit leven telkens weer als “kinderen”. Elke nieuwe uitdaging start je vaak zonder oordelen en vaak met een roze bril. Zo is het ook bij het beginnen van je eigen onderneming. Je hebt een uniek aanbod, jij kan het het beste en hebt zo je eigen ideeen over hoe het zou moeten gaan en hoe je de belangen van je klanten het beste behartigd.

Als je even bezig bent heb je grote kans dat je eerdere droom op de achtergrond verdwijnt door (externe?) omstandigheden. Je “weet” dat het heel leuk was om je onderneming te hebben, maar waarom ook al weer?

Dagelijks maak ik ondernemers mee die zich dezelfde vragen stellen. Sommige staan op het punt om de handdoek in de ring te gooien. Zonde!

Soms is even achteruit zitten en de zaken rustig bekijken voldoende om je ideale onderneming weer terug te vinden. Als dat niet zelf lukt, kan je altijd iemand vragen je te helpen. Dat kan wel eens wat kosten, maar is altijd nog goedkoper dan je hele bedrijf op de schop te gooien .

Iedere topsporter heeft één of meerdere mensen om zich heen verzameld waarmee hij zijn uiteindelijk ultieme prestatie wilt gaan behalen. Ondernemen ís topsport, dus waarom zou jij dat niet kunnen?

Wie bepaalt nu eigenlijk of jouw aanbod nu het beste is? Ben jij dat? Of je klant?

Als jij het beste aanbod hebt, maar geen klanten die het afnemen is jouw aanbod dan wel zo goed? In het proces van het bedrijf begin je vaak met de overtuiging dat jouw product het beste is wat er op de markt te krijgen is. Het voegt in ieder geval iets toe wat er voorheen nog niet was. Als je gedurende de tijd niet open staat voor (opbouwende) kritiek van je klanten, kan je jezelf wel eens uit de markt gaan prijzen. Uiteindelijk zijn zij de personen die je product wel of niet afnemen en bepalen zij in grote mate de succesvolheid van je aanbod.

Blijf daarom altijd testen of je toegevoegde waarde nog aansluit bij de behoeften van je klant. Je kunt daar natuurlijk een heel (vaak duur) onderzoek op loslaten, maar je kan het ook gewoon aan je klant vragen. Elke keer weer. Wat kan er beter? Welk cijfer krijg je nu (op een schaal van 1 tot 10), hoe zou het een hoger cijfer kunnen krijgen?

Het is dan niet de bedoeling om bij elk stukje feedback je aanbod direct aan te passen, maar als een groot deel van je klanten hetzelfde commentaar geeft is het misschien wel verstandig om daar eens goed naar te kijken als jij “als beste getest!” wilt blijven.

De beste ideeën komen tijdens het niets doen… Zeggen ze (wie is ‘ze’, vraag ik mij dan altijd weer af). Ook hier geldt eerst weer: ‘de aanhouder wint’.

Het is namelijk voor ons westerlingen niet niks om niets te doen (volg je hem nog?). Niets doen komt in eerste instantie met een schuldgevoel en daar moet je doorheen. In eerste instantie ben je met ‘niets doen’ dus heel hard aan het werk om ook echt niets te kunnen doen.

Inmiddels kan ik wel uit ervaring zeggen dat de volhouder wint en deze periodes vervolgens afwisselt met flinke periodes van efficiëntie. Zo heb ik in deze week prachtige ideeën gekregen voor een nieuwe workshop voor ondernemers die willen co- creëren, mijn boekhouding op orde gemaakt, contractbesprekingen positief afgerond, een eerste aanzet gemaakt voor de invulling van mijn eigen business model you, mijn visie aangescherpt, een zakelijk en persoonlijk belangrijk diner gepland, een afspraak gemaakt voor een training voor account managers van een strategiebedrijf, een accountant in de arm genomen, een artikel voor een vakblad afgerond (waarvoor in eerste instantie geen inspiratie) en on top of this deze blogpost met mijn iPhone geschreven .

Hard gewerkt? Best wel, maar in veel minder uur dan ooit tevoren.

Het vergt even geduld, maar niets doen werkt! Echt!

Of ik nu een workshop geef of een gesprek heb met een individuele deelnemer: allemaal hebben ze dat gouden ei. Ze hebben hem alleen nog niet allemaal gevonden. Voor de meesten is slechts even zoeken naar welk ei goud is en soms moeten ze zelfs naar een andere kip.

Maar uiteindelijk heeft iedereen dat unieke idee, dat unieke plan, waarmee ze hun leven en onderneming in goud kunnen veranderen. Voor de een houdt dat simpelweg meer geld in dat door een innovatief business model dichterbij komt. Voor de ander is het het beter gebruiken van tijd of geld, zodat er ook andere zaken ontplooit kunnen worden.

Iedereen weet dus waar hij moet zoeken, maar tikken toch (te) vaak op het verkeerde eitje. Omdat dat gewone eitje ook lekker is en je weet tenslotte hoe dat smaakt. In andere gevallen moet het eitje zelfs nog even gelegd worden, maar dan is het slechts een kwestie van focus en geduld.

Het start allemaal met overzicht, begrip en visie. Daarna volgt de focus. Met de juiste voeding en aandacht voor de kip, volgt jouw gouden ei vanzelf wel.

Dus… dat gouden ei… dat ben jij!

Will it be just another 5 years of white eggs or will you make your golden one?

Amersfoort zorgt voor de mogelijkheden met workshops voor bijvoorbeeld Service Design en Business Model Innovatie. De aanwezige ondernemers kunnen zich via deze kick-off inschrijven voor een of beide workshops.

Het is leuk om te zien dat 90% van de aanwezigen zich ook voor één of beide workshops hebben opgegeven. Innovatie en “klant centraal” staat bij dienstverlenend Nederland nog altijd hoog in het vaandel. Het is goed dat daar tijd voor wordt genomen.

Door de workshop Business Model Innovatie kunnen mogelijke nieuwe richtingen voor het bedrijf uitgedacht worden. Binnen het MKB wordt vaak gedacht dat het bedrijf niet groot genoeg is voor innovatieve verandering, terwijl een klein(er) bedrijf juist veel sneller kan schakelen. Een succes komt zo veel sneller dichterbij.

Met Service Design kan een invulling geven aan de service die geleverd kan worden binnen het gewenst model. Op deze manier kan de geleverde dienst dichter op de wensen van de klant worden aangesloten. Een prachtige aansluiting dus, zodra je weet welke richting je op wilt en grip wilt houden op het succes.

Beide workshops hebben designing en de klant hoog in het vaandel. Al met al dus leuke en nuttige kennis voor innoverende ondernemers.
]]> http://jellebartels.wordpress.com/2011/03/04/overzicht-richting-en-grip-voor-inrichting-2/feed/ 0 uw84me2